Stress is zooooooo 2019…

Aardige peer van uitzendbureau: “Ben jij stressbestendig Heleen?” Ik wilde zeggen: NEEEEEE, EG NIIEEEEE!!!!

In plaats daarvan gaf ik een iets genuanceerder, maar wel riskant antwoord: “Volgens mij is het helemaal niet gezond om stressbestendig te zijn”.

Peer viel even stil. Hij gaf me enigszins gelijk en zei dat ze iemand zochten die goed kan doseren. Ahum. Klinkt al beter, maar we zijn er nog niet.

Er worden steeds meer mensen ziek. Er zijn steeds meer mensen hondsmoe van al het gerace van hot naar her, van A naar B. Ze zijn uitgeput van alle verwachtingen die er zijn. Verwachtingen waar ze graag aan willen én voor hun gevoel hoogstwaarschijnlijk aan móeten voldoen, omdat ze de goede mens zijn die ze zijn en vooral niets fout willen doen uit angst voor enge consequenties.

Hoe kan het dat we als land in een situatie zitten waarin er steeds meer mensen uitvallen door stressklachten en dat er nog steeds in vacatureteksten staat dat de nieuwe frisse werknemer ‘stressbestendig’ moet zijn? Huh??

Wat gaat hier niet goed? Leven die werkgevers in een andere wereld? (JA, zit er dik in!) Hebben ze zitten slapen de afgelopen jaren? (YEP, denk het wel!) Leven zij in een wereld waarin burn-outs niet bestaan? (Das ja raar JA!) Of veel waarschijnlijker, leven zij in een wereld waarin zij hun gezicht wegdraaien van de oververmoeide werknemer? Het kop in het zand idee: Wij, nee Wij doen daar niet aan mee! Dit inclusief borstgeroffel zoals alleen King Kong dat kan.

En dan is daar ook: een burn-out? Tssss…In Afrika hebben ze toch ook geen burn-out omdat ze elke dag hun voedsel en water bij elkaar moeten sprokkelen? Dit laatste verzin ik niet. Een voormalig potentiële werkgever zei dit tegen mij. Ik heb geprobeerd deze aardige jongeman een ietsepietsie bewustwording bij te brengen, maar ach dat was dweilen met de kraan open en ik had geen zin om te dweilen. Iets met op een ander bewustzijnslevel zitten, zullen we maar zeggen.

Maar goed, ook werkgevers zijn mensen. Mensen die het, in principe, goed bedoelen. Ook zij moeten hun brood op de plank bij elkaar werken en hebben mensen nodig die ze daarbij helpen. Dus kan ik met mijn vinger alleen naar hen wijzen? Nope. Dat is niet oké. Al voelde het wel even goed, moet ik eerlijk zeggen😊. Het is hun schuld! Mijn naam is haas en ik kan er niets aan doen. Dat. Lekker makkelijk. Maar niet eerlijk.

Wat ik als frisse nieuwe werknemer kan doen, is simpelweg niet solliciteren op een vacature waarin het woord stress voorkomt. Als alle werkvinders dat nu eens doen. En masse NIET solliciteren op burn-out-ligt-op-de-loer-functies. Zolang wij gestreste banen blijven aannemen, blijven ze aangeboden worden. Net als de plofkip.

Wat een werkgever WEL kan doen is betreffende functies ont-stressen voordat ze er een vacature uitgooien. Misschien kunnen ze twee mensen aannemen? Of als je het echt heel gek wilt maken: gewoon wat minder verwachten. Want een werkgever die veel van zijn mensen verwacht, verwacht vaak ook veel van zichzelf en dat is wachten op gedoe. Dus lieve werkgever, kijk eerst naar binnen IN je organisatie alvorens je naar buiten reikt en iets van een ander vraagt. Zit alles wel snor als je stressbestendige mensen nodig hebt?