Maandelijks archief: november 2019

Ze moet weten wat ze wil!

Victor de Barman: “Op wat voor type val je?”
Zij: “Ja, nou uuuh…, spontaan, mooie ogen, uitstraling (heel origineel) en oh ja, ze moet weten wat ze wil!”

Kijkend naar First Dates (heerlijk programma, waarin twee mensen, man-vrouw, man-man, vrouw-vrouw, met elkaar op blind-date gaan en elkaar ontmoeten in het First Dates restaurant) valt het me op hoe vaak het zinnetje: “Ja, hij (of zij) moet wel weten wat ze wil!” voorbij komt.

Dat zinnetje triggert iets in me. Want, wat bedoelen ze met dat zinnetje? Betekent dit dat die ander precies moet weten waar hij/zij nu staat en waar hij/zij naartoe wil? En niet mag zeggen: “Ik heb geen idee!” of “Ik weet het even niet, geef mijn portie maar aan Fikkie!”. Oeioei.

Het zegt iets over de persoon die het zegt, volgens mij. Zij van het filmpje ‘moet’ misschien wel van zichzelf weten wat ze wil, altijd. Dit terwijl ze wellicht verlangt naar: “Ik weet het allemaal even niet.” Zou ze streng zijn voor zichzelf? En hard? Mijn gevoel zegt…😉

Want wie weet nu altijd wat hij wil? Ik niet. Nu bijvoorbeeld. Momenteel ga ik door een fase van ‘naar binnen keren’ en ‘stil zijn’ heen. Heb ik vaker gehad die fases. Yep, I know. Maar nu is het voor het eggie. Soms wat ongemakkelijk, maar tegelijkertijd heel boeiend. Deze fase betekent onder andere dat ik nu niet weet wat precies mijn volgende stap is. Mijn lieve ego (geef het een naam = mijn oude overgenomen uit omgeving en voldoen aan verwachtingen-gedrag) is hier niet blij mee, want het brengt onzekerheid met zich mee. Geef-het-een-naam-ego houdt van controle en grip hebben en zowel controle als grip zijn beide met de Noorderzon vertrokken. Ze hadden er geen zin meer in. Ik zeg BaaiBaai…..! (het zou flauw zijn om er TaaiTaai achter te zetten nu het bijna december is😊)

Ik heb geen grip en geen controle. Punt. Het zijn beide illusies. Beide overlevingsmechanismes, die mij heel lang gediend hebben en daar ben ik ze dankbaar voor. Samen, met ons drietjes hebben we veel meegemaakt, Controle, Grip en ik. Fijne dingen en minder fijne dingen. Ze zijn er altijd voor me geweest. Ik kon op ze bouwen. Nu is het tijd voor mij om alleen verder te gaan. Of ik ze mis? Ja. Het is wennen. Soms voel ik me eenzaam en wil dan naar ze teruggrijpen. Zo van: HELLUP!! Maar ja, zij liggen ergens op een strand in weet ik veel waar (ik mocht hun adres niet hebben…eikels) bij te komen van al het harde werk. Mietjes. Haha…

Lang verhaal kort. Ik gun mijzelf deze fase waarin ik het even niet weet, maar waarin ik me wel heel goed voel. Over mijzelf. Ik ervaar rust en ruimte en dat is een groot goed. De relatie die ik heb met mijzelf wordt steeds beter, zachter en liefdevoller. Laatst zei ik tegen mijn lieve kleurenmaatje: “Ik word nog eens een dikke softie, haha! Zo’n huilebalk”. Hij: “Dan ben ik er ook voor je”. Wat een topper♥.

Hoe zit het met jouw Controle en Grip? Zijn ze nog bij je?